Hoe zit het nu met antidepressiva?

Onlangs in het nieuws: Antidepressiva te vaak voorgeschreven en in de meeste gevallen onterecht voorgeschreven. Poeh, das best wel een statement wat deze arts zo maar de pers in gooit. Gevolg, je ziet dat er twee kampen ontstaan. Diegene die heel voor zijn, en de mensen die dit heel hard toejuichen, vaak onder het mom zie je wel dat de farmacie te veel macht heeft.  Ik vind dat er meer info over bekend mag zijn, in de reacties zie ik dat er veel emoties zijn, wat niet gek is bij dit onderwerp maar het is wel degelijk gevaarlijk en zitten er veel nadelen aan en het is toch echt 1 van de meest voorgeschreven medicatie en zie er maar eens af te komen.

Dit is de link naar het artikel in Trouw Antidepressiva zijn nutteloos en schadelijk

Charles Raison, psychiater en onderzoeker:

Ik heb een keer een masterclass mogen meemaken van Charles Raison. Een gewezen psychiater uit Amerika die de onderzoekswereld in is gegaan en dat met hele leuke publicaties erg goed doe, die destijds met goede intenties aan het werk ging, hij wilde mensen helpen. Hij vertelde ons (ongeveer )het volgende (zo heb ik het tenminste onthouden):

“Na vele jaren medicatie voorgeschreven te hebben, want dat was wat ik vooral deed en weinig therapie ben ik de onderzoekswereld in gegaan en kwam terecht bij de groep van Arthur Miller. Toen ben ik gaan ontdekken wat nu eigenlijk een depressie is. (Hij doet onderzoek bij zeer zware depressies waar niets anders tot nu toe heeft geholpen). Het blijkt een bescherming te zijn. Als gevolg van een ontstekingsreactie worden in de hersenen de stofjes zoals brain derived neurotrofic factor (een groeihormoon voor je zenuwverbindingen), dopamine en serotonine verlaagd te worden. Dit zorgt ervoor dat in eerste instantie je lichaam energie overhoudt om de ontsteking op te lossen en je geen nieuwe dingen gaat doen zodat je daar beschadigingen of infecties kan oplopen (dopamine en serotonine zijn stofjes die aanzetten tot acties, en dat kan betekenen dat je in contact komt met andere mensen die virussen kunnen hebben, of dat je gevaarlijke dingen doet en je verwond). Vandaar alle verschijningen bij stemmingsstoornissen en depressie, want dat zijn precies de functies van die stofjes. Pas wanneer het om wat voor reden dan ook te lang aanhoudt, dan krijg je er pas last van. Serotonine is een stofje dat vooral reguleert. Dus in bepaalde delen van je lichaam verhoogt het iets, in andere delen verlaagt het iets (o.a. eetlust, stemming, libido, energie, bloeddruk). Het kan dus twee kanten opgaan, geen zin meer hebben in eten, seks, of juist te veel zin in. De kans dat een bepaalde antidepressiva precies het juist doet, dus daar waar het verlaagt is weer op niveau brengt is circa 7%. Ik durf sinds die tijd geen SSRI (de selectieve serotonine re-uptake inhibitor) meer voor te schrijven .”

Ik vond dat best wel heftig om toen te horen. Daarna ben ik gaan uitzoeken wat hij nu precies bedoelde. Ondertussen mag ik er les in geven bij Natura Foundation en heb ik ook een keer op verzoek bij een groot psychologisch centrum waar ook psychiaters aan verbonden waren ook een hele dag over serotonine mogen spreken. Inmiddels verbaas ik me er niet meer over, maar helaas is de kennis over hoe precies de SSRI’s werken niet echt heel hoog bij de mensen die ik ben tegen gekomen die deze medicatie mogen voorschrijven.

Grootste gevaren van antidepressiva:

Weten jullie wat ik de meest gevaarlijke bijwerking vind van SSRI’s? Zelfmoord, vooral onder jong adolescenten is net na het starten van SSRI de kans op zelfdoding verhoogd. Een andere bijwerking is dat het de bloedvaten veranderd, en helaas dat blijkt permanent te zijn. Vooral de kleine bloedvaatjes hebben daar last van. De meest belangrijke daarvan zijn die te maken hebben met libido. Bij zowel man als vrouw. Dus een tijdje aan de SSRI heeft kans dat de rest van je leven je een minder seks leven hebt. Gewichtsverandering worden ook veel genoemd, en minder genieten van de mooie dingen in het leven zijn ook bijwerkingen maar die zijn van tijdelijke aard. Zodra je stopt met medicatie kan dat weer verbeteren, maar dat stoppen is helaas een crime, ook al omdat je sommige medicatie heel slecht kan afbouwen. Navraag bij een apotheek om de medicatie in minder sterke dosissen te krijgen stuitte op problemen, de leverancier ondersteunt het niet en apothekers mogen vaak zelf niet meer met de pillen aan de slag. Simpel een halve of kwart is niet altijd mogelijk omdat het een coating heeft voor de maag en om de dag is door het regulerend effect van serotonine helemaal niet handig.

Hoe werkt een SSRI? met uitleg waarom zo moeilijk af te bouwen is

De naam zegt het al, het doet selectief serotonine minder snel weer opnemen. Serotonine is een stofje die een boodschap moet doorgeven. Dit gebeurt van de ene zenuwuiteinde naar de volgende zenuwcel. Daartussen ligt een spleet, een synaps. Niet alle serotonine die aan de ene kant wordt uitgestort in de spleet komt direct op de toegangspoort, de receptor, aan de andere kant terecht. Datgene wat in de spleet blijft hangen wordt normaliter gerecycled, onder invloed van Glia cellen wordt dit georganiseerd, want serotonine mag niet te veel en niet te weinig zijn, omdat het een regulerende functie heeft. En het kan daarna weer opgenomen worden in de opslag van de zenuwcel waaruit het eerst kwam. De medicatie zorgt ervoor dat het minder snel wordt gerecycled. Het is dus niet meer serotonine, hoewel artsen vaak de medicatie uitleggen dat je dan meer serotonine krijgt.

In beginsel, zeg maar de eerste 24 tot 48 uur, lijkt het voor je lichaam dat er meer serotonine is, immers, de serotonine blijft langer in de spleet en kan dus meer de toegangspoort aan de overkant bereiken en dus de boodschap doorgeven. Alleen je lichaam gaat zich daar aan aanpassen want als er teveel van dit boodschap stofje voor de deur staat te dringen gaat je lichaam zich zelf beschermen tegen te veel. Gevolg, je krijgt minder boodschapdeurtjes cq minder gevoeligheid door de deurtjes. En dit is de reden waarom je zo moeilijk van deze medicatie afkomt. De hoeveelheid toegangspoortjes  cq de gevoeligheid zal pas weer toenemen als er tekort is aan deurtjes, dus als er meer serotonine wordt aangevoerd dan dat er deurtjes zijn om die benodigde boodschap door te geven.  Maar hiervoor krijg je dus eerst een dip in je stemming of eetlust of  bloeddruk of libido etc., en heel veel mensen denken dus dat ze nog meer serotonine medicatie nodig hebben en zo kom je niet door de vicieuze cirkel. Vooral het laatste stapje is het zwaarst.

Is SSRI dan helemaal nooit handig?

In de manier van de vraagstelling ligt al het antwoord, het is nooit absoluut. SSRI is eigenlijk een zeer handig hulpmiddel voor de eerste 48 uur, die tijd zou je moeten benutten om zo snel mogelijk de ontsteking te remmen die de serotonine spiegel verlaagd en daarna de serotonine weer snel ophogen. Klinkt simpel, is het helaas niet.

Zou je dan niet beter een ontstekingsremmer kunnen inzetten? Goeie vraag, leuke is, dat in de literatuur blijkt dat dit zeer effectief is. Helaas is een ontstekingsremmer ook niet zonder risico’s. En de oorzaak van de ontsteking zou je eigenlijk eerst moeten wegnemen, een ontsteking is niet zonder een reden.

Daarnaast kan het lichaam het gevoel hebben dat een ontstekingsproces nodig is, ondanks dat er geen infectie is. Vaak ligt dit op het psychisch vlak. Een ontstekingsproces is voor het lichaam een mogelijkheid om een probleem te herstellen. Alleen als er geen echt infectie probleem is (te hoge hypotheek, seksueel misbruik verleden om maar een paar te noemen), kan het lichaam helaas ook niet constateren dat er geen herstel meer nodig is. En daarom moet je soms op een heel andere vlak de oplossing zoeken.

Functie van serotonine is lekker in je lijf hormoon=mens zijn.

Serotonine is misschien wel 1 van de belangrijkste stofjes voor ons mens om mens te kunnen zijn. Ik noem het ook wel het lekker in je lijf zit hormoon. Maar als je lichaam denkt dat het nodig is om serotonine te verlagen, is het mijn inziens een kunstfout om dan maar via medicatie of supplementen of zelfs voeding serotonine te verhogen. Dan help je juist niet om het probleem op te lossen. Sterker nog, je kan dus zodanig iets veroorzaken wat nog ernstiger is. Het is immers een manier voor het lichaam om niet nog meer schade te krijgen. Vandaar dat zelfdoding ook een bijwerking is.

Ik pleit dan ook voor om goed uit te zoeken waarom het lichaam het doet. Ik snap dat je soms in de tussen tijd een tijdelijke oplossing moet bieden om het mogelijk te maken om te starten met het echt oplossen van de oorzaken. Vraag is even of een medicijn die blijvende schade geeft op vaatstelsel, zo moeilijk weer af te bouwen is, voor zoveel mensen wel een echte oplossing is. En daarom ben ik het eens met de schrijver van dit stuk. Maar simpel geen antidepressiva meer geven is ook geen oplossing voor zo een grote groep mensen.

Oplossingen:

  • running therapie: door hardlopen verhoog je brain derived neurotrofic factor, zenuwen raken elkaar weer, kan serotonine makkelijker doorgegeven worden. Het verlaagt ook ontstekingen, dus ook meer serotonine. Enige probleem, iemand die zwaar depressief is, weer met frisse moed aan het hardlopen gekregen?
  • mondhygiëne verbeteren: meeste ontstekingen komen voort uit tandvlees problemen. Meer flossen, beter poetsen, minder suikers eten zorgt voor betere mondhygiëne met daardoor minder ontstekingen en dan meteen meer serotonine.
  • meer bioflavenoiden: in voeding zitten een heel scala aan natuurlijke immuunmodulatoren. Vooral in knoflook, gember, groene thee, resveratrol (gefermenteerde rode drijven schil, dus ook in rode wijn), geelwortel zitten stoffen die Nfr-2 remmen, dat is een manier om het immuunsysteem minder te laten ontsteken.
  • beter slapen, hoe meer je goed slaapt, des te beter herstel je en des te meer kan je aan. grootste probleem, je slaaphormoon melatonine wordt gemaakt uit serotonine (je raadt het al, dit is dus een onderdeel van het probleem, doe alsjeblieft die iPad, tv en mobiele telefoons uit in de avonduren of gebruik een blauwfilter zodat je nachtrust niet verder wordt verstoord)
  • pak je probleem aan, dus zoek iemand die het met je kan uitzoeken wat het is en stop met dweilen met de kraan open, hoe moeilijk dat soms ook kan zijn.

 

Advertenties

Welke voeding is nu het gezondst: Paleo, eiwitrijk, koolhydraatarm of oervoeding, hoe zit het nou Monique?

Ik ben echt niet van de hypes, dus ook voor al deze bovengenoemde. Al jaren terug heb ik Paleo achter me gelaten en het woord oervoeding hoor je mij ook niet meer benoemen. Ook eiwitrijk of koolhydraatarm is het voor mij ook niet. Helaas zijn er veel spraakverwarringen. Mijn zoon kookte afgelopen weekend boerenkool. Ik ben niet van de aardappelen dus om mij te plezieren gingen hij met zijn vader op zoek naar een recept op internet. Koolhydraatarme boerenkoolschotel kwamen ze op uit. Ik heb mijn man heel hard uitgelachen, want hij vond een schotel met pompoen en koolraap. Dat is niet koolhydraatarm en daar gaat het mij helemaal niet eens om, ik wil alleen geen aardappelen. Ik zal jullie mee nemen in de uitleg. Overigens, we hebben allemaal heerlijk gesmuld, zelfs de jongste die een broertje dood heeft aan pompoen.

Echt Paleo dieet, weinig vlees, NRC 6 dec 2016

Eiwitten in je voeding

Vanuit de klinische Psycho Neuro Immunologie gaan we uit dat we die voedingsstoffen nodig hebben die nodig zijn om de processen in je lichaam normaal te laten verlopen. Met vooral kruiden kan je daarmee ook nog eens bepaalde processen beïnvloeden, veel plantenstoffen hebben namelijk een bepaalde remming op iets in je lichaam wat erg gezond effect kan hebben.

Het grootste deel van je lichaam, denk aan spieren, organen, alle cellen van het immuunsysteem, de meeste boodschapstofjes incl. die onderling in het immuun systeem maar ook je hersenenstofwisseling, je bloed, kortom, bijna alles bestaat vooral uit eiwitten. We hebben een vetlaagje om elke cel en we hebben een paar vetachtige hormonen, en bescherming om onze organen en wat isolatie, maar dan heb je het wel gehad. We hebben een beetje glycogeen  en de rest van de koolhydraten kan alleen als triglyceriden, dus vet, opgeslagen worden.

Met koolhydraten kan ons lichaam vooral energie vrijmaken, en onder stress kan je heel snel op de koolhydraatarme verbranding overgaan. Dit geeft wel melkzuur (verzuring van je spieren) maar dat kan zelfs weer als brandstof dienen.

Dus voor mij is het wel duidelijk dat het lichaam wel eiwitten nodig heeft. Maar te veel eiwitten is echt niet goed voor je lichaam.

Paleo:

Veel mensen denken dat met Paleo wordt bedoeld oervoeding. Ze denken dat we heel veel vlees aten, soms zelfs rauw vlees, amper groenten. Officieel horen eieren niet bij het Paleo zoals Loren Cordain dit ooit heeft omschreven. Ook nachtschaden zoals tomaat, aardappel, courgette, aubergine en peulvruchten horen ook niet in een Paleo dieet zoals dit door Cordain is beschreven. Je zal zien dat er op internet heel veel varianten zijn die al deze regels niet doorvoeren. Wat Loren Cordain ook ontdekte, is dat bij zoveel eiwitten de nieren zich aanpassen. Dit hoeft geen probleem te zijn, als je er maar niet te veel koolhydraten bij eet. Helaas zie ik in sommige Paleo recepten dit niet terug, dus ik ben dan ook niet voor het Paleo dieet. Ik ben juist voor eieren, zoals de meeste mensen weten, vanwege de choline die er in zit. Dit is nodig voor je methylnatie, maar dat is voor een andere keer om uit te leggen.

Eiwitrijk:

Sinds Erica Terpstra of dokter Frank was het eiwitrijke dieet immens populair. Daarvoor hadden we al Atkins (veel vet/geen fruit) en Montignac (geen verzadigd vet, geen fruit). Om de insuline gevoeligheid te verbeteren zijn dit mooie manieren om te komen tot vetverbranding en zodoende een vliegende start te kunnen maken met afvallen. Maar het is nooit bedoeld als lifestyle, want het is niet een volwaardige voeding.

Koolhydraatarm:

De enige echte koolhydraat arme is misschien wel het ketogeendieet, volgens mij ontwikkelt voor mensen met epilepsie. 80% vet, rest eiwitten. Hoewel dit erg goed werkt, zeker als je wilt afvallen, als je wondgenezing wilt verbeteren, na een hart of herseninfarct, of bij neurodegeneratieve ziekten. Het is alleen zeer moeilijk als je dit als voeding wilt doen.

Het goede nieuws, je lichaam heeft gewoon voor de hersenen behoorlijk veel glucose nodig, en het immuunsysteem heeft ook nog wat glucose nodig. Hier staat express glucose, en geen koolhydraten. Voor je spieren kan je heel goed vetten gebruiken, dus die hebben geen koolhydraten nodig, wel is het zo dat op koolhydraten je wel lekker snel je energie op peil brengt als je wilt sporten. Alleen heel veel lichamen kunnen nog moeilijk in die vetbranding komen, simpelweg omdat er eigenlijk aldoor glucose in het bloed zit en je lichaam gaat altijd eerst die verbruiken.

In de koolhydraatarme recepten zie je vaak dat de aardappelen, rijst en pasta vervangen zijn door pastinaken, wortelen, pompoen, koolraap, koolrabi en bieten en andere knollen. Maar die zijn allen heel koolhydraatrijk. Sommige beweren dat dit de “langzame” koolhydraten zijn. Nu is het wel zo dat ze meer vezels bevatten en daarom minder snel de bloedsuikerspiegel doen stijgen. Maar het gaat om de hoeveelheid per tijdseenheid, en een hele pompoen is gewoon heel veel koolhydraten. Dus vandaar dat ik mijn man duidelijk heb gemaakt dat het niet gaat om koolhydraat arm. De mens heeft gewoon koolhydraten nodig, maar niet meer dan je nodig hebt, de rest moet je eigenlijk allemaal verbranden met bewegen anders word je er gewoon vetter van.

Oervoeding:

Ook hier zijn veel diverse meningen en uitwerkingen te vinden op internet. De meest gebruikte uitvoeringen zijn dat we jagers/verzamelaars waren. Dus veel vlees. Helaas, dat is dus echt fout. We waren vooral verzamelaars en als we al succesvol waren in jagen was het waarschijnlijk voor klein wild als konijnen en vogels en de eieren die we te pakken kregen. We hebben inderdaad veel knollen, wortelen, bessen, noten en zaden, olijven en zeer waarschijnlijk veel insecten gegeten.

Wat eten we dan wel als we het voor onze gezondheid willen doen?

Als je insuline ongevoelig bent, is een eiwitrijkere voeding aan te bevelen. Helaas zijn veel mensen dit, ook al heb je nog maar weinig klachten. Hoge bloeddruk, niet goed slapen, dunner wordend haar, een buikje krijgen, dat zijn ook al tekenen van insuline ongevoeligheid.

Grootste probleem bij voeding vind ik het volgende: indien de maaltijd te veel calorieën bevat per eenheid in gewicht, vind je immuunsysteem dit al snel niet fijn, ook al is het hartstikke gezond. Noten, kwistig zijn met olijfolie, vette vis, hoe gezond dan ook, verhoogt de hoeveelheid calorieën per gewichtseenheid. Je zou niet meer dan 250 kcal /100 gram mogen eten. Wat hier staat is dat je dus eigenlijk heel veel groenten moeten eten, bij je eiwit of vetproducten, anders heb je kans op een ontstekingsreactie na je eten (post prandiale inflammatie response) en dat is misschien wel het meest ongezonde wat we kunnen bedenken.

En als je dan 6 tot 8x per dag iets eet (alles waar calorieën inzitten is een eetmoment, dus een kopje koffie met melk en suiker of zelfs zoetje is ook een eetmoment) kan je je voorstellen dat je dan per dag wel heel vaak een ontstekingsreactie kan krijgen.

Daarom is mijn meest gebruike voedingsinterventie is het aantal eetmomenten terug te brengen. Een beetje te stoeien met meer groenten en vooral bij alle drie de keren dat je eet per dag er groenten aan te voegen. Mocht je dan ernstige gezondheidsklachten hebben, dan pas ga ik praten over het zoveel mogelijk weg laten van granen zoals brood en past, melkproducten, aardappelen en rijst.