Hoe zit het nu met antidepressiva?

Onlangs in het nieuws: Antidepressiva te vaak voorgeschreven en in de meeste gevallen onterecht voorgeschreven. Poeh, das best wel een statement wat deze arts zo maar de pers in gooit. Gevolg, je ziet dat er twee kampen ontstaan. Diegene die heel voor zijn, en de mensen die dit heel hard toejuichen, vaak onder het mom zie je wel dat de farmacie te veel macht heeft.  Ik vind dat er meer info over bekend mag zijn, in de reacties zie ik dat er veel emoties zijn, wat niet gek is bij dit onderwerp maar het is wel degelijk gevaarlijk en zitten er veel nadelen aan en het is toch echt 1 van de meest voorgeschreven medicatie en zie er maar eens af te komen.

Dit is de link naar het artikel in Trouw Antidepressiva zijn nutteloos en schadelijk

Charles Raison, psychiater en onderzoeker:

Ik heb een keer een masterclass mogen meemaken van Charles Raison. Een gewezen psychiater uit Amerika die de onderzoekswereld in is gegaan en dat met hele leuke publicaties erg goed doe, die destijds met goede intenties aan het werk ging, hij wilde mensen helpen. Hij vertelde ons (ongeveer )het volgende (zo heb ik het tenminste onthouden):

“Na vele jaren medicatie voorgeschreven te hebben, want dat was wat ik vooral deed en weinig therapie ben ik de onderzoekswereld in gegaan en kwam terecht bij de groep van Arthur Miller. Toen ben ik gaan ontdekken wat nu eigenlijk een depressie is. (Hij doet onderzoek bij zeer zware depressies waar niets anders tot nu toe heeft geholpen). Het blijkt een bescherming te zijn. Als gevolg van een ontstekingsreactie worden in de hersenen de stofjes zoals brain derived neurotrofic factor (een groeihormoon voor je zenuwverbindingen), dopamine en serotonine verlaagd te worden. Dit zorgt ervoor dat in eerste instantie je lichaam energie overhoudt om de ontsteking op te lossen en je geen nieuwe dingen gaat doen zodat je daar beschadigingen of infecties kan oplopen (dopamine en serotonine zijn stofjes die aanzetten tot acties, en dat kan betekenen dat je in contact komt met andere mensen die virussen kunnen hebben, of dat je gevaarlijke dingen doet en je verwond). Vandaar alle verschijningen bij stemmingsstoornissen en depressie, want dat zijn precies de functies van die stofjes. Pas wanneer het om wat voor reden dan ook te lang aanhoudt, dan krijg je er pas last van. Serotonine is een stofje dat vooral reguleert. Dus in bepaalde delen van je lichaam verhoogt het iets, in andere delen verlaagt het iets (o.a. eetlust, stemming, libido, energie, bloeddruk). Het kan dus twee kanten opgaan, geen zin meer hebben in eten, seks, of juist te veel zin in. De kans dat een bepaalde antidepressiva precies het juist doet, dus daar waar het verlaagt is weer op niveau brengt is circa 7%. Ik durf sinds die tijd geen SSRI (de selectieve serotonine re-uptake inhibitor) meer voor te schrijven .”

Ik vond dat best wel heftig om toen te horen. Daarna ben ik gaan uitzoeken wat hij nu precies bedoelde. Ondertussen mag ik er les in geven bij Natura Foundation en heb ik ook een keer op verzoek bij een groot psychologisch centrum waar ook psychiaters aan verbonden waren ook een hele dag over serotonine mogen spreken. Inmiddels verbaas ik me er niet meer over, maar helaas is de kennis over hoe precies de SSRI’s werken niet echt heel hoog bij de mensen die ik ben tegen gekomen die deze medicatie mogen voorschrijven.

Grootste gevaren van antidepressiva:

Weten jullie wat ik de meest gevaarlijke bijwerking vind van SSRI’s? Zelfmoord, vooral onder jong adolescenten is net na het starten van SSRI de kans op zelfdoding verhoogd. Een andere bijwerking is dat het de bloedvaten veranderd, en helaas dat blijkt permanent te zijn. Vooral de kleine bloedvaatjes hebben daar last van. De meest belangrijke daarvan zijn die te maken hebben met libido. Bij zowel man als vrouw. Dus een tijdje aan de SSRI heeft kans dat de rest van je leven je een minder seks leven hebt. Gewichtsverandering worden ook veel genoemd, en minder genieten van de mooie dingen in het leven zijn ook bijwerkingen maar die zijn van tijdelijke aard. Zodra je stopt met medicatie kan dat weer verbeteren, maar dat stoppen is helaas een crime, ook al omdat je sommige medicatie heel slecht kan afbouwen. Navraag bij een apotheek om de medicatie in minder sterke dosissen te krijgen stuitte op problemen, de leverancier ondersteunt het niet en apothekers mogen vaak zelf niet meer met de pillen aan de slag. Simpel een halve of kwart is niet altijd mogelijk omdat het een coating heeft voor de maag en om de dag is door het regulerend effect van serotonine helemaal niet handig.

Hoe werkt een SSRI? met uitleg waarom zo moeilijk af te bouwen is

De naam zegt het al, het doet selectief serotonine minder snel weer opnemen. Serotonine is een stofje die een boodschap moet doorgeven. Dit gebeurt van de ene zenuwuiteinde naar de volgende zenuwcel. Daartussen ligt een spleet, een synaps. Niet alle serotonine die aan de ene kant wordt uitgestort in de spleet komt direct op de toegangspoort, de receptor, aan de andere kant terecht. Datgene wat in de spleet blijft hangen wordt normaliter gerecycled, onder invloed van Glia cellen wordt dit georganiseerd, want serotonine mag niet te veel en niet te weinig zijn, omdat het een regulerende functie heeft. En het kan daarna weer opgenomen worden in de opslag van de zenuwcel waaruit het eerst kwam. De medicatie zorgt ervoor dat het minder snel wordt gerecycled. Het is dus niet meer serotonine, hoewel artsen vaak de medicatie uitleggen dat je dan meer serotonine krijgt.

In beginsel, zeg maar de eerste 24 tot 48 uur, lijkt het voor je lichaam dat er meer serotonine is, immers, de serotonine blijft langer in de spleet en kan dus meer de toegangspoort aan de overkant bereiken en dus de boodschap doorgeven. Alleen je lichaam gaat zich daar aan aanpassen want als er teveel van dit boodschap stofje voor de deur staat te dringen gaat je lichaam zich zelf beschermen tegen te veel. Gevolg, je krijgt minder boodschapdeurtjes cq minder gevoeligheid door de deurtjes. En dit is de reden waarom je zo moeilijk van deze medicatie afkomt. De hoeveelheid toegangspoortjes  cq de gevoeligheid zal pas weer toenemen als er tekort is aan deurtjes, dus als er meer serotonine wordt aangevoerd dan dat er deurtjes zijn om die benodigde boodschap door te geven.  Maar hiervoor krijg je dus eerst een dip in je stemming of eetlust of  bloeddruk of libido etc., en heel veel mensen denken dus dat ze nog meer serotonine medicatie nodig hebben en zo kom je niet door de vicieuze cirkel. Vooral het laatste stapje is het zwaarst.

Is SSRI dan helemaal nooit handig?

In de manier van de vraagstelling ligt al het antwoord, het is nooit absoluut. SSRI is eigenlijk een zeer handig hulpmiddel voor de eerste 48 uur, die tijd zou je moeten benutten om zo snel mogelijk de ontsteking te remmen die de serotonine spiegel verlaagd en daarna de serotonine weer snel ophogen. Klinkt simpel, is het helaas niet.

Zou je dan niet beter een ontstekingsremmer kunnen inzetten? Goeie vraag, leuke is, dat in de literatuur blijkt dat dit zeer effectief is. Helaas is een ontstekingsremmer ook niet zonder risico’s. En de oorzaak van de ontsteking zou je eigenlijk eerst moeten wegnemen, een ontsteking is niet zonder een reden.

Daarnaast kan het lichaam het gevoel hebben dat een ontstekingsproces nodig is, ondanks dat er geen infectie is. Vaak ligt dit op het psychisch vlak. Een ontstekingsproces is voor het lichaam een mogelijkheid om een probleem te herstellen. Alleen als er geen echt infectie probleem is (te hoge hypotheek, seksueel misbruik verleden om maar een paar te noemen), kan het lichaam helaas ook niet constateren dat er geen herstel meer nodig is. En daarom moet je soms op een heel andere vlak de oplossing zoeken.

Functie van serotonine is lekker in je lijf hormoon=mens zijn.

Serotonine is misschien wel 1 van de belangrijkste stofjes voor ons mens om mens te kunnen zijn. Ik noem het ook wel het lekker in je lijf zit hormoon. Maar als je lichaam denkt dat het nodig is om serotonine te verlagen, is het mijn inziens een kunstfout om dan maar via medicatie of supplementen of zelfs voeding serotonine te verhogen. Dan help je juist niet om het probleem op te lossen. Sterker nog, je kan dus zodanig iets veroorzaken wat nog ernstiger is. Het is immers een manier voor het lichaam om niet nog meer schade te krijgen. Vandaar dat zelfdoding ook een bijwerking is.

Ik pleit dan ook voor om goed uit te zoeken waarom het lichaam het doet. Ik snap dat je soms in de tussen tijd een tijdelijke oplossing moet bieden om het mogelijk te maken om te starten met het echt oplossen van de oorzaken. Vraag is even of een medicijn die blijvende schade geeft op vaatstelsel, zo moeilijk weer af te bouwen is, voor zoveel mensen wel een echte oplossing is. En daarom ben ik het eens met de schrijver van dit stuk. Maar simpel geen antidepressiva meer geven is ook geen oplossing voor zo een grote groep mensen.

Oplossingen:

  • running therapie: door hardlopen verhoog je brain derived neurotrofic factor, zenuwen raken elkaar weer, kan serotonine makkelijker doorgegeven worden. Het verlaagt ook ontstekingen, dus ook meer serotonine. Enige probleem, iemand die zwaar depressief is, weer met frisse moed aan het hardlopen gekregen?
  • mondhygiëne verbeteren: meeste ontstekingen komen voort uit tandvlees problemen. Meer flossen, beter poetsen, minder suikers eten zorgt voor betere mondhygiëne met daardoor minder ontstekingen en dan meteen meer serotonine.
  • meer bioflavenoiden: in voeding zitten een heel scala aan natuurlijke immuunmodulatoren. Vooral in knoflook, gember, groene thee, resveratrol (gefermenteerde rode drijven schil, dus ook in rode wijn), geelwortel zitten stoffen die Nfr-2 remmen, dat is een manier om het immuunsysteem minder te laten ontsteken.
  • beter slapen, hoe meer je goed slaapt, des te beter herstel je en des te meer kan je aan. grootste probleem, je slaaphormoon melatonine wordt gemaakt uit serotonine (je raadt het al, dit is dus een onderdeel van het probleem, doe alsjeblieft die iPad, tv en mobiele telefoons uit in de avonduren of gebruik een blauwfilter zodat je nachtrust niet verder wordt verstoord)
  • pak je probleem aan, dus zoek iemand die het met je kan uitzoeken wat het is en stop met dweilen met de kraan open, hoe moeilijk dat soms ook kan zijn.

 

Advertenties

Welke voeding is nu het gezondst: Paleo, eiwitrijk, koolhydraatarm of oervoeding, hoe zit het nou Monique?

Ik ben echt niet van de hypes, dus ook voor al deze bovengenoemde. Al jaren terug heb ik Paleo achter me gelaten en het woord oervoeding hoor je mij ook niet meer benoemen. Ook eiwitrijk of koolhydraatarm is het voor mij ook niet. Helaas zijn er veel spraakverwarringen. Mijn zoon kookte afgelopen weekend boerenkool. Ik ben niet van de aardappelen dus om mij te plezieren gingen hij met zijn vader op zoek naar een recept op internet. Koolhydraatarme boerenkoolschotel kwamen ze op uit. Ik heb mijn man heel hard uitgelachen, want hij vond een schotel met pompoen en koolraap. Dat is niet koolhydraatarm en daar gaat het mij helemaal niet eens om, ik wil alleen geen aardappelen. Ik zal jullie mee nemen in de uitleg. Overigens, we hebben allemaal heerlijk gesmuld, zelfs de jongste die een broertje dood heeft aan pompoen.

Echt Paleo dieet, weinig vlees, NRC 6 dec 2016

Eiwitten in je voeding

Vanuit de klinische Psycho Neuro Immunologie gaan we uit dat we die voedingsstoffen nodig hebben die nodig zijn om de processen in je lichaam normaal te laten verlopen. Met vooral kruiden kan je daarmee ook nog eens bepaalde processen beïnvloeden, veel plantenstoffen hebben namelijk een bepaalde remming op iets in je lichaam wat erg gezond effect kan hebben.

Het grootste deel van je lichaam, denk aan spieren, organen, alle cellen van het immuunsysteem, de meeste boodschapstofjes incl. die onderling in het immuun systeem maar ook je hersenenstofwisseling, je bloed, kortom, bijna alles bestaat vooral uit eiwitten. We hebben een vetlaagje om elke cel en we hebben een paar vetachtige hormonen, en bescherming om onze organen en wat isolatie, maar dan heb je het wel gehad. We hebben een beetje glycogeen  en de rest van de koolhydraten kan alleen als triglyceriden, dus vet, opgeslagen worden.

Met koolhydraten kan ons lichaam vooral energie vrijmaken, en onder stress kan je heel snel op de koolhydraatarme verbranding overgaan. Dit geeft wel melkzuur (verzuring van je spieren) maar dat kan zelfs weer als brandstof dienen.

Dus voor mij is het wel duidelijk dat het lichaam wel eiwitten nodig heeft. Maar te veel eiwitten is echt niet goed voor je lichaam.

Paleo:

Veel mensen denken dat met Paleo wordt bedoeld oervoeding. Ze denken dat we heel veel vlees aten, soms zelfs rauw vlees, amper groenten. Officieel horen eieren niet bij het Paleo zoals Loren Cordain dit ooit heeft omschreven. Ook nachtschaden zoals tomaat, aardappel, courgette, aubergine en peulvruchten horen ook niet in een Paleo dieet zoals dit door Cordain is beschreven. Je zal zien dat er op internet heel veel varianten zijn die al deze regels niet doorvoeren. Wat Loren Cordain ook ontdekte, is dat bij zoveel eiwitten de nieren zich aanpassen. Dit hoeft geen probleem te zijn, als je er maar niet te veel koolhydraten bij eet. Helaas zie ik in sommige Paleo recepten dit niet terug, dus ik ben dan ook niet voor het Paleo dieet. Ik ben juist voor eieren, zoals de meeste mensen weten, vanwege de choline die er in zit. Dit is nodig voor je methylnatie, maar dat is voor een andere keer om uit te leggen.

Eiwitrijk:

Sinds Erica Terpstra of dokter Frank was het eiwitrijke dieet immens populair. Daarvoor hadden we al Atkins (veel vet/geen fruit) en Montignac (geen verzadigd vet, geen fruit). Om de insuline gevoeligheid te verbeteren zijn dit mooie manieren om te komen tot vetverbranding en zodoende een vliegende start te kunnen maken met afvallen. Maar het is nooit bedoeld als lifestyle, want het is niet een volwaardige voeding.

Koolhydraatarm:

De enige echte koolhydraat arme is misschien wel het ketogeendieet, volgens mij ontwikkelt voor mensen met epilepsie. 80% vet, rest eiwitten. Hoewel dit erg goed werkt, zeker als je wilt afvallen, als je wondgenezing wilt verbeteren, na een hart of herseninfarct, of bij neurodegeneratieve ziekten. Het is alleen zeer moeilijk als je dit als voeding wilt doen.

Het goede nieuws, je lichaam heeft gewoon voor de hersenen behoorlijk veel glucose nodig, en het immuunsysteem heeft ook nog wat glucose nodig. Hier staat express glucose, en geen koolhydraten. Voor je spieren kan je heel goed vetten gebruiken, dus die hebben geen koolhydraten nodig, wel is het zo dat op koolhydraten je wel lekker snel je energie op peil brengt als je wilt sporten. Alleen heel veel lichamen kunnen nog moeilijk in die vetbranding komen, simpelweg omdat er eigenlijk aldoor glucose in het bloed zit en je lichaam gaat altijd eerst die verbruiken.

In de koolhydraatarme recepten zie je vaak dat de aardappelen, rijst en pasta vervangen zijn door pastinaken, wortelen, pompoen, koolraap, koolrabi en bieten en andere knollen. Maar die zijn allen heel koolhydraatrijk. Sommige beweren dat dit de “langzame” koolhydraten zijn. Nu is het wel zo dat ze meer vezels bevatten en daarom minder snel de bloedsuikerspiegel doen stijgen. Maar het gaat om de hoeveelheid per tijdseenheid, en een hele pompoen is gewoon heel veel koolhydraten. Dus vandaar dat ik mijn man duidelijk heb gemaakt dat het niet gaat om koolhydraat arm. De mens heeft gewoon koolhydraten nodig, maar niet meer dan je nodig hebt, de rest moet je eigenlijk allemaal verbranden met bewegen anders word je er gewoon vetter van.

Oervoeding:

Ook hier zijn veel diverse meningen en uitwerkingen te vinden op internet. De meest gebruikte uitvoeringen zijn dat we jagers/verzamelaars waren. Dus veel vlees. Helaas, dat is dus echt fout. We waren vooral verzamelaars en als we al succesvol waren in jagen was het waarschijnlijk voor klein wild als konijnen en vogels en de eieren die we te pakken kregen. We hebben inderdaad veel knollen, wortelen, bessen, noten en zaden, olijven en zeer waarschijnlijk veel insecten gegeten.

Wat eten we dan wel als we het voor onze gezondheid willen doen?

Als je insuline ongevoelig bent, is een eiwitrijkere voeding aan te bevelen. Helaas zijn veel mensen dit, ook al heb je nog maar weinig klachten. Hoge bloeddruk, niet goed slapen, dunner wordend haar, een buikje krijgen, dat zijn ook al tekenen van insuline ongevoeligheid.

Grootste probleem bij voeding vind ik het volgende: indien de maaltijd te veel calorieën bevat per eenheid in gewicht, vind je immuunsysteem dit al snel niet fijn, ook al is het hartstikke gezond. Noten, kwistig zijn met olijfolie, vette vis, hoe gezond dan ook, verhoogt de hoeveelheid calorieën per gewichtseenheid. Je zou niet meer dan 250 kcal /100 gram mogen eten. Wat hier staat is dat je dus eigenlijk heel veel groenten moeten eten, bij je eiwit of vetproducten, anders heb je kans op een ontstekingsreactie na je eten (post prandiale inflammatie response) en dat is misschien wel het meest ongezonde wat we kunnen bedenken.

En als je dan 6 tot 8x per dag iets eet (alles waar calorieën inzitten is een eetmoment, dus een kopje koffie met melk en suiker of zelfs zoetje is ook een eetmoment) kan je je voorstellen dat je dan per dag wel heel vaak een ontstekingsreactie kan krijgen.

Daarom is mijn meest gebruike voedingsinterventie is het aantal eetmomenten terug te brengen. Een beetje te stoeien met meer groenten en vooral bij alle drie de keren dat je eet per dag er groenten aan te voegen. Mocht je dan ernstige gezondheidsklachten hebben, dan pas ga ik praten over het zoveel mogelijk weg laten van granen zoals brood en past, melkproducten, aardappelen en rijst.

 

 

 

Vaccinaties, niet tegen maar wel oproep op verbetering van vaccinatie programma zoals dat er in Nederland is

Deze discussie is erg actueel, maar in mijn praktijk heb ik het vaker erover met ouders. Het is dus niet even van nu. Wat te doen met vaccinaties? Voor alle duidelijkheid, ik ben niet tegen vaccinaties. Zelfs eigenlijk meer pro, maar ik heb wel een paar vraagtekens en zou graag meer inzicht willen hebben want ik denk dat het beter kan maar vind nergens info want voor mij lijkt het meer een twee kampen strijd en ik wil graag de nuances en onderbouwing van een aantal zaken die ik nergens terug vind. 

Paar links van de afgelopen dagen:

https://www.nrc.nl/nieuws/2016/11/25/waarschijnlijk-is-het-nederlandse-vaccinatieprogramma-zo-succesvol-dat-het-zich-nu-tegen-zichzelf-keert-a1533655

https://www.nrc.nl/nieuws/2016/11/27/kroost-met-gerust-hart-achterlaten-5542044-a1533807?utm_source=NRC&utm_medium=banner&utm_campaign=Paywall

Waarom vaccineren?

Vaccineren is een manier om antistoffen te krijgen tegen een ziektebeeld of iets wat er zo erg op lijkt, dat als de ziekteverwekkers je lijf in probeert te dringen je lichaam eigenlijk al een specifiek leger heeft klaarliggen dat al getraind is om het direct aan te vallen. Zo is het begonnen, koepokken mee infecteren waardoor de dodelijke pokken bij mensen niet zo snel zo ziek makend kan zijn.

De mens heeft namelijk een aangeboren immuunsysteem, dat alles probeert aan te vallen maar voor sommige dingen is die niet toereikend en dan is het specifieke immuunsysteem nodig. Alleen, dat duurt eventjes voordat dit opgestart is en getraind voor net dat specifieke stofje wat je probeert aan te vallen. Als je dus het specifieke immuunsysteem al van te voren een beetje traint en er alvast een legertje precies getraind voor dat stofje of iets wat er veel op lijkt laat rond patrouilleren dan heb je kans dat als je het krijgt je niet zo ziek wordt en dat vooral de bijwerken van de ziekte minimaal blijven.

Vraag 1 bij vaccinatie programma: Waarom zoveel ziektebeelden tegelijk in 1 prikbeurt?

Het specifieke immuunsysteem is niet zo goed dat als je 7 nieuwe verschillende ziekte beelden krijgt, je dan mag verwachten dat je voor al die 7 de juiste hoeveelheid legertjes krijgt. Ik probeer het uit te zoeken, maar heb het antwoord nog niet gevonden. Logischer wijs kan het lichaam waarschijnlijk maar 1 ziektebeeld dan goed op voorbereiden. Waarom zou je anders een superinfectie kunnen krijgen? Dan heb je een ziekteverwekker en komt er een andere overheen. Als het lichaam twee tegelijk goed aankon, zou dat niet zo vaak voorkomen.

Het zou kunnen dat ze het aantal adjuvents tot een minimum willen houden. De ziekteverwekkers in de vaccinaties zijn niet erg ziekmakend. Om toch het immuunsysteem uit te lokken tot het aanmaken van de antistoffen, zeg maar het legertje waar ik het net over had, doen ze er een uitlokkende stof bij. Vroeger was dat soms amalgaam, tegenwoordig veelal een variant van aluminum. Teveel van die stofjes is natuurlijk ook niet goed. Maar dan nog vind ik 7 erg veel. Mag toch hopen dat het niet alleen kosten overwegingen en logistieke redenen heeft. Dat brengt me meteen bij vraag 2…

Vraag 2: waarom zo vroeg beginnen met vaccineren, het specifieke immuunsysteem is nog nauwelijks paraat

In borstvoeding zit de eerste 6 maanden antistoffen van de moeder. Zie het als een soort passieve immunisatie. De baby maakt daarop niet zelf antistoffen. Maar de kleine is wel voor een groot deel beschermd met alles wat moeder al heeft geleerd qua infecties en wat de moeder op dat moment ook doormaakt. Pas na die 6 maanden begint het immuunsysteem, wel in rap tempo, het specifieke immuunsysteem te ontwikkelen. Zou het niet veel logischer zijn om dan pas te beginnen met voor de grote groep te vaccineren? Tot voor kort was het in Duitsland gewoon om pas met 6 maanden te starten met vaccinaties. Nu is het wel zo dat kinderen daar op latere leeftijd naar het kinderdagverblijf gaan.

Kan je je nog afvragen of kinderen uit risicogroepen (te vroeg geborene bijv.) eerder wel te vaccineren, maar juist die kinderen kunnen daardoor ook meer bijwerkingen krijgen van de vaccinaties. Die groep krijgt vaak ook minder lang borstvoeding, dus zeker wel een moeilijke vraag.

Vraag 3: is zoveel herhalingen voor iedereen wel nodig?

Ik snap dat op basis van statistiek je uitgaat dat uit een x groep na zoveel vaccinaties er voldoende antistoffen terug te vinden zijn. Maar ik heb niet terug kunnen vinden waarom het ene kind meer antistoffen aanmaakt en het andere kind dus meerdere rondes vaccinaties nodig heeft om voldoende beschermd te zijn. De reden dat ik dit me afvraag is dat een vaccinatie ook het immuunsysteem activeert. En dat kan voor sommige kinderen een ernstig gezondheidsrisico zijn. Omdat er gewoon weg al wat aan de hand is. Een gewone verkoudheid is misschien al een reden om te overwegen om het immuunsysteem dan even niet extra te prikkelen, koorts is sowieso een reden dus het is niet iets wat niet bekend is. Maar wat te doen bij kinderen die al astmatisch of allergisch zijn, of nog ergere gezondheidsproblemen hebben?

Dit is volgens mij de reden dat lange tijd gedacht werd dat de BMR in Amerika de uitlokker was van zoveel autisme. Ik denk dat de BMR misschien net de druppel was die de emmer liet overlopen bij kinderen die voor die tijd ogenschijnlijk nergens last van hadden. De kwik is om die reden uit de vaccinaties gehaald, maar het autisme komt net zoveel voor als met de oude BMR prik in Amerika.

Mijn zoontjes hadden beide op jonge leeftijd eczeem. Dat is goed gekomen en toen ik het al bijna vergeten was, heb  ik mijn jongste zoon op vierjarige leeftijd zijn laatste vaccinaties laten geven bij het consultatiebureau. Binnen een paar weken was er weer eczeem te zien wat jaren weg was geweest. Nu is dat ook weer goedgekomen, maar ik weet nu dat dit geen toeval was, maar gewoon logisch.

Ik zou dan ook graag pleiten voor onderzoek of er groepen aan te wijzen zijn die minder vaccinaties nodig hebben, of sommige juist meer. Nu denkt iedereen dat als je maar alle vaccinaties gehad hebt, dat je dus beschermd bent. Dat is helaas ook niet waar.

Hoe zit het met de 12 jaars prik voor meisjes?

Hoewel de discussie gaat over vooral de prikken bij kinderen onder de 10 jaar, is daar een nog net andere discussie die volgens mij gevoerd moet worden.

De bijwerkingen van de HPV vaccinatie zijn een stuk erger dan wat je leest bij het RIVM. Daarnaast is er minder onderzoek naar de werkzaamheid op lange termijn, maar dat komt ook deels doordat het nog niet lang wordt gedaan. En eerlijkheid, ik heb het idee dat er ook nog wat belangen zaten bij de mensen die geadviseerd hebben om deze vaccinatie in het progamma op te laten nemen. Dus ik zou daar veel meer duidelijkheid over willen zien. Ik heb gelukkig jongens dus hoef me daar niet over te buigen, maar ik sta niet graag in de schoenen van de ouders die voor die keuze staan of het aan hun dochters zelf willen laten overlaten want de informatie vind ik nu nog te weinig van beide kanten belicht.

Ten slot…

Ik ben voor vaccinatie maar als ik nu jonge kinderen had, zou ik later beginnen met vaccineren tot dat ik hoor wat de beweeg reden zijn om het zo jong te doen en zo vaak en zoveel in 1x. Van een arts in Duitsland begreep ik dat het vooral was omdat ze dan toch al de jonge ouders zo vaak zagen en de ouders dan nog het beste te beïnvloeden zijn. Mag toch hopen dat dit niet waar is en dat dit onderbouwt kan worden. Ook zou ik, daar mijn kinderen jong allergisch aangelegd waren, ze niet alle herhalingen meegeven. Hoewel ik echt wel denk dat vaccineren helpt bij het voorkomen van verminkingen en doden, is het wel zo dat door het vaccineren er ook juist kinderen soms de rest van hun leven beperkingen krijgen of soms met de dood tot gevolg.

Dus als ouder sta je in het recht om vragen te stellen en keuzes te maken voor je kind. Hoop dat dit in de discussie ook wordt meegenomen. En niet, zoals mijn zoontje kreeg te horen, dat als je als kind door je ouders niet gevaccineerd wordt (in zijn geval niet volledig volgens Rijksvaccinaties) , gezegd wordt dat je ouders dus niet van je houden. Hier kan ik echt boos om worden, want ik heb echt wel goed er over nagedacht en juist omdat ik hou van mijn kinderen ben ik tot deze keuze gekomen.

Zitten het nieuwe roken – Gezond leven vanuit oude “oerprincipes” in de 21ste eeuw is WEL mogelijk zonder terug te gaan in de tijd

Afgelopen zaterdag heb ik het congres van de 50-jarige Bonusan bijgewoond waar Erik Scherder de dag begon. Ik kijk weinig tv dus wist niet dat Erik Scherder een geliefd en fascinerende spreker was bij o.a. de Wereld draait door. Maar dat zitten 300_400_2_18_2_nl_laat_je_hersenen_niet_zittenhet nieuwe roken is, is overduidelijk. En het waarom wil ik jullie niet onthouden. Een ieder die net als mij gezondheid ziet als datgene kunnen doen dat je wilt doen tot op grote leeftijd passend bij wat je dan wil, lees dan verder of stuur het door!

Gezondheid in de 21ste eeuw, hoe doe jij dat in deze tijden?

Ook ik worstel er mee, terwijl ik gezondheid hoog in mijn vaandel heb staan, dat ik ook dankbaar gebruik maak en geniet van de technologische hoogstandjes die het luxe leven hier mij te bieden heeft. Ik speel een spelletje op de iPad, zit te vaak op het werk, heb ook langer dan 30 minuten dat ik zit, plan mijn agenda soms zo vol dat ik een dag niet lang genoeg tot zelfs niet beweeg. Ook ik wil best wel eens gemaksvoedsel bestellen of al voorgesneden groenten gebruiken. Kortom, niks menselijks is mij vreemd.

Hoe kan je dan, met alle kennis die er nu is over gezondheid, de invloed op je geestelijke en lichamelijk gesteldheid, toch normaal functioneren in je dagelijkse leven zonder dat je zoveel geweld doet aan het systeem dat je daar vroeg of later te erg onder lijdt? Variatie is het sleutelwoord, behalve met 1 ding, en dat is slaap, dat zo regelmatig mogelijk.

Intermitted living anno 2016

Ik heb het al eens over intermitted fasting ( dus af en toe een tijdje niet eten in verschillende varianten) gehad. Maar er is nog veel meer. En dat maakt dat we er veel meer mee kunnen spelen, wat het makkelijker maakt, veel uitdagender en vooral makkelijker vol te houden. En vooral, dat je tot een bepaald deel je slechte gewoontes kan ondervangen cq compenseren.

Waar komen deze inzichten dan vandaan? Eigenlijk vanuit hoe de mensen in al zijn variaties en reislustigheid van oudsher is ontstaan. In ons lichaam zijn overlevingsinstincten nog steeds het belangrijkste op het moment dat er iets aan de hand is in ons leven. Hoe hard ons leven ook veranderd is, ten opzichte van nog maar  tweehonderd jaar terug of 100.000 jaar terug, die overlevingsinstincten zijn nog steeds alsof we moeten zien de overleven bij koude, warmte, leven op hoogte, luchtvochtigheid hoog of laag, honger, dorst, oorlog of agressie of infecties. Van dat aangaat is het alsof we nog in de oertijd leven.

Kortdurend “natuurlijke stress” t.o.v. chronische suboptimale situatie

Ja, ik heb het over af en toe “ff” een beetje stress toevoegen. Klinkt niet gezond, we hebben eigenlijk al genoeg stress in het algemeen. Het grootste probleem is dat de westerse mensen eigenlijk al zolang buiten hun normale fysiologische gezondheid leven dat min of meer 90 tot 95% van de mensen al behoorlijk hard moeten werken qua immuunsysteem en stressassen dat we al eigenlijk niet echt gezond zijn. Ik noem dat chronische laaggradige ontsteking. Hierdoor gaat het lichaam zich aanpassen en raakt je natuurlijke bioritme al wat verstoord. Dan ben je nog niet meteen ziek, maar de kans dat je op termijn iets krijgt wordt groter. Het gaat dus vooral om bioritme.

Door af en toe je lichaam te prikkelen met een kortdurend, maar behoorlijk stressvol maar wel al bekende stressor, kan je zorgen dat jouw bioritme zich hersteld. Het moet dus wel een zeer lang terug bekende stressor zijn, dus koude, warmte, zuurstof druk, CO2, honger, dorst en eigenlijk dus ook ook verwonding en infectie. Maar het mag niet zo stressvol zijn dat het lichaam kan twijfelen dat het een doodsstrijd kan gaan worden. Dus geen extremen, verre van dat zelfs! En daarom ben ik niet fan van Wim Hof, de Iceman.

De meest effectieve manieren om je gezondheid te verbeteren via oude stressoren

  1. Intermitted fasting: De best onderzochte op dit moment is intermitted fasting. Het heeft maar een kleine kanttekening, je verliest spiermassa dus je moet hier zeker niet in doorslaan. Sommige mensen doen 1 tot 2x per jaar een (groenten)sap of alleen maar water kuur voor een 5 tot 7 dagen achterelkaar. Dat raad ik juist af. Dat is te heftig en heeft mijn inziens geen positief effect op dat bioritme wat ik beoog, eerder een tegenovergesteld effect op de lange termijn.  Het is wel de meest lastige om in te bouwen in je leven. Er zijn gelukkig wel meerdere versies van. En daarnaast kan je met een soort kerogeen dieet het nabootsen, dus er zijn best mogelijkheden om dit te doen ook al heb je bijv. diabetes want dan is het nog iets lastiger om te doen. Het gaat er tenslotte om dat het gezond is.
  2. Intermitted drinking: af en toe dus wat dorst hebben, maar ook bulk drinken of sauna bezoek doet iets met je waterhuishouding.
  3. Intermitted bewegen: eigenlijk zouden we voor onze gezondheid elk half uur een minuutje de hartslag moeten verhogen, dat heeft Erik Scherder me wel heel duidelijk gemaakt. Maar dan moet je niet iedere keer dezelfde beweging doen, dan wordt het weer een gewoonte en gaat je lichaam zich daar aan aanpassen en is het gezondheidseffect al weer bijna nihil.
  4. Forrest Bath: als we in het bos zijn, dan gaat door de stofjes die bomen en struiken uitscheiden ons immuunsysteem naar de buitenkant van ons lichaam. En ik zal de technische achtergrond achterwege laten, maar hierdoor wordt onze chronische laaggradige ontsteking opgelost op een goede manier. Door zonder handschoenen in de tuin te werken, door het bos te lopen met de kans op krassen door doornen van struiken of brandnetels krijg je dit ook, etc.
  5. Ademhalingsoefening die spelen met de zuurstofdruk of CO2 (zie eerdere blog)
  6. Kou: Koude douches van minimaal 3 minuten bij al 20 graden Celsius (dus dat valt best mee hoor dames en heren…) Doe dit wel in de ochtend, anders slaap je niet meer lekker als je dit in de avond doet omdat je lichaam dan juist weer wakker wordt. 6 uur per dag onder de 16 graden kan ook, maar je lichaam gaat dan graag meer eten om meer warmte te produceren en de vraag is of dit goed is voor de meeste mensen die last hebben van insuline resistentie.
  7. Warmte: Buiten je comfort zone leven qua warmte. De comfort zone is met kleren aan tussen de 20 en 23 graden. 2 uur per dag overdag rond de 28 graden zorgt ervoor dat het metabolisme meteen veranderd, koude geeft honger maar warmte zorgt voor minder eetlust waardoor hierdoor vooral het gewicht zeer gunstig verbeterd als bijkomend voordeel. Helaas krijg ik mijn verwarming niet zo hoog dus ik ben nog op zoek naar manieren hoe dit dan wel praktisch kan werken. Turks stoombad bezoeken, circa een uurtje bij hoge luchtvochtigheid helpt ook en is nog lekker ook.
  8. Slaap: een nacht overslaan helpt erg goed bij depressie, maar in de regel is goed slapen wel erg belangrijk voor je en is het enige waar je niet zomaar mee moet spelen, mijn inziens. Voor mij staat dit bovenaan in mijn lijstje van dingen wat je kan doen voor je gezondheid: eerst proberen vooral goed slapen en een normaal slaap-waakritme te herstellen. Dat, kan ik jullie verzekeren, is misschien wel veel moeilijker dan gedacht wordt.

De kleinste verandering maakt het grootste verschil

Niet schrikken, dit hoeft je niet allemaal in te voeren om te voorkomen dat onze hersenen niet voortijdig verouderen of onze hartvaatstelsel, organen of spieren inboeten zonder dat we het merken voordat het te laat is.

Mijn voorstel is, kijk of je drie of vier veranderingen kan doorvoeren die je vol kan blijven houden. Het hoeft niet altijd, het gaat om af en toe prikkelen zodat je lichaam weer even uit zijn comfort zone wordt gehaald en oude overlevingsinstincten worden aangezet om natuurlijke herstelprocessen weer op te starten. Dus als je minder vaak eet, meer beweegt en koude douches neemt dan heb je al drie veranderingen, misschien dan nog een ademhalingsoefening en meer is dan niet aan te raden, want de meeste mensen kunnen dat toch vaak niet op de lange termijn volhouden en dan heb je er natuurlijk helemaal niets aan.

Abnormaal om dit te doen, dag niet eten of ademen in een plastic zakje en kans verhogen om een tekenbeet op te lopen in het bos?

Vorige week had ik een leuk gesprek met iemand die zei: Mijn man zal wel weer zeggen, nu sla je weer helemaal door, doe toch eens even normaal. Mijn respons was, is het zo normaal dat we altijd elke dag 4 tot 7 maaltijdmomenten per dag hebben, altijd voldoende warmte, drinken, eten en nooit ziek zijn? Kijk naar bijv. nog geen eeuw terug. Het is normaal dat ons lichaam even zijn best moet doen om de lichaamstemperatuur, calorie inname, water etc. goed te hebben, als het maar niet te heftig is en niet te lang. En dat is waar ik het over heb. Gelukkig zie je dat in de nieuwste medische inzichten er ook aandacht voor is en deze simpele maar doeltreffende kleine aanpassinkjes in ons dagelijks leven helpen om de gevolgen van ons 21ste eeuw leven kunnen verlagen. Wie doet er mee?

ADHD, zo veel meer dan een mode verschijnsel, maar wat is het dan wel?

Al vanaf het begin van mijn praktijk hebben ontwikkelingsproblematiek bij kinderen mijn aandacht en is iets waar ik me nog steeds in blijf verdiepen. Hoewel je haast zou denken dat je kind op de basisschool er niet meer “bij hoort” als het geen label heeft, dat wil niet zeggen dat je er over heen kan stappen. Nu lees ik bij een collega orthomoleculair opleidingsinstituut dat het te maken heeft met neurotransmitters, maar dat vind ik te kort door de bocht. Want oorzaak en gevolg zijn volgens mij net omgedraaid, vandaar hierbij mijn visie.

ADHD vaker dan vroeger?

Ik denk dat er meer aandacht voor is, vooral door scholen. Dat heeft misschien wel meer te maken met de druk die er in het onderwijssysteem is, dan dat het de kinderen betreft. Maar daarmee alleen ben je er niet. Nu snap ik wel de leerkrachten aan de ene kant. Immers, als je vooral moet scoren op CITO uitslagen als school en je hebt kinderen in de klas die minder presteren dan je verwacht omdat ze snel afgeleid zijn, en je hebt gehoord dat er medicatie is die het als sneeuw voor de zon oplost, dan zal je natuurlijk snel de ouders adviseren om dit wondermiddel ook aan de kinderen te geven. De bijwerkingen, daar wordt minder overgepraat. En het kan aan mij liggen, maar bijna elk kind dat getest wordt op ADD of ADHD, krijgt ook daadwerkelijk die diagnose. En ik heb in mijn praktijk gezien, dat als je kijkt naar de oorzaak die in dat geval eigenlijk veel meer lag in de huiselijke sfeer, de problemen binnen twee maanden opgelost waren zonder dat een neurotransmitter probleem was dat opgelost moest worden.

Bijwerkingen methylfenidaat, dopamine leverancier of dopamine /serotonine/epifyse verstoorder?

Misschien wel al bekend maar ik wil ze toch nog graag benoemen die bijwerkingen zodat ik ze kan uitleggen, dan is duidelijker dat het eigenlijk geen neurotransmitter probleem is. Overigens, een neurotransmitter, is een boodschapstofje van de hersenstofwisseling. Bij ADD of ADHD gaat het dan om dopamine maar misschien gaat het eigenlijk wel meer om serotonine (het lekker in je lijf zit hormoon zeg maar). Methylfenidaat zorgt er voor dat je zenuwcellen langer met de dopamine doet, zodat het net is alsof je meer dopamine hebt, het valt onder de opiaten. Op zich al gek dat dit een medicijn genoemd mag worden.

Dat dopamine eigenlijk veel te maken heeft met serotonine blijkt wel uit de bijwerking dat het de slaap verstoord. Er zijn vaak hoge hoeveelheden melatonine nodig om te zorgen dat de kinderen de slaap kunnen vatten. Wat ik een veel verontrustender bijwerking vind, is dat het de geslachtsontwikkeling vertraagd. Dat wordt geregeld door de epifyse, de pijnappelklier ook wel genoemd. Voor dit verhaal is dit vooral het centrum in je hoofd dat je dag-nachtritme en je geslachtsontwikkeling reguleert. Daarnaast kan methylfenidaat je hartritme verstoren. Toch wel een erg belangrijke functie!

En hoewel sommige ouders dat niet de meest erge vinden, het kan de eetlust erg verlagen en de lengte groei vertragen. Er zijn daarnaast veel onderzoeken die aangeven dat er grote kans is dat de hersenontwikkeling verlaagd op de langere termijn. Als dat geen reden is om de medicatie te stoppen, want dat is toch het paard achter de wagen spannen?

In Frankrijk gebruiken ze geen methylfenidaat: gezinsondersteuning als therapie

In tegenstelling tot bijv. Engeland en Nederland vliegen ze het in Frankrijk heel anders aan. Daar zien ze het als een familie iets. De behandeling is daarom om het hele gezin te begeleiden met ondersteuning, vooral gedragstherapie maar dus met de ouders erbij, het is niet alleen het kind wat begeleid wordt of wat bestempeld wordt als anders.

De effectiviteit van de therapie is eigenlijk ook wat komt uit het onderzoek wat al jaren gebeurde voordat methylfenidaat in grote mate werd gebruikt. Uit onderzoek blijkt dat als je kinderen helpt dit op lange termijn effectiever is dan medicatie, of therapie met medicatie. Toen er uit een onderzoek kwam dat medicatie op korte termijn snel resultaten gaf, zijn de medici overstag gegaan. Daarvoor waren ze vaak erg terughoudend vanwege de bijwerkingen, terwijl nu het tegenovergestelde lijkt. En dat kan ik niet rijmen, want de bijwerkingen zijn niet minder geworden ook al is er nu meer kennis. En op de langere termijn zijn de voordelen niet beter dan therapie/ondersteuning volgens de studies uit hun eigen vakgebied.

Wat is ADHD dan wel?

Ik zie het als een compensatie mechanisme van het lichaam. Uit dopamine kan je lichaam noradrenaline en adrenaline maken, het is naast een functionele stof ook gewoon een voorloper stof, gemaakt uit het aminozuur tyrosine, wat ook nodig is voor de aanmaak van je schildklierhormoon, dat heeft ook te maken met je energie. Daar adrenaline te maken heeft met overleving in stress, zal dit stofje altijd voorrang krijgen op dopamine.

Dus bij veel behoefte aan adrenaline, wat eigenlijk niet meer is dan een stof die zorgt dat er energie vrijgezet wordt voor een vlucht, vecht of onderduik reactie, zal de dopamine verlaagd worden zodat er adrenaline uit gemaakt kan worden. Dat dit gepaard gaat met noradrenaline, verantwoordelijk voor het signaleren van gevaar, ook gemaakt uit dopamine, is ook logisch. Immers, als je in gevaar bent, hoor je veel beter te horen, te zien, te ruiken, te voelen, te proeven, etc. want je wilt weten of er misschien ook nog meer gevaar dreigt. Dus dat je dan veel gemakkelijker afgeleid bent en je minder kan concentreren op een vaak niet interessant vak op school, dat is voor mij niet meer dan logisch. Ken jij ook van die kinderen die op school niet geconcentreerd zijn, maar thuis uren kunnen bezig zijn met 1 ding, zolang het ze maar interesseert? Dus het is dan geen kwestie van niet kunnen concentreren, maar kennelijk is dan de noodzaak om meer noradrenaline en adrenaline hoger dan dopamine. En daar zal je naar moeten zoeken.

Dat is helaas niet zo makkelijk. Sommige kinderen hebben spijsverteringsproblemen, waardoor ze nooit tot rust komen intern. Bij andere zijn er problemen in de huiselijke relatie sfeer. Dit kan variëren tot een pa of ma die hard werkt en daarom voor het gevoel van het kind “afwezig” is, tot aan kindermishandeling of erger. Het is wel zo dat deze kinderen vaak al van jongs af aan als gevoelig worden bestempeld. Dus het is vaak een combinatie van meerdere dingen. Alleen supplementen of medicatie voor het verhogen van dopamine vind ik daarom een kunstfout. Ik pleit dus voor een begeleiding die alle aspecten meeneemt, van een over actief immuunsysteem, tot aan zekerheid en veiligheid door meer lichamelijk contact tussen de ouders en de kinderen door middel van massage op de rug, en vooral verlagen van de noodzaak van adrenaline.

Adrenaline is, zoals net gezegd, een stof die zorgt voor energie voor een stress reactie. Dus misschien is hyperactiviteit niets anders dan zorgen dat door beweging je meer adrenaline aanmaakt en er dus meer energie naar je hersenen gaat. Dit onderdrukken, is dus misschien wel zorgen dat het nooit beter kan worden.

Ik weet dat veel ouders, uit liefde voor hun kind overgaan tot het gebruik van medicatie ondanks de bijwerkingen. De angst is namelijk dat hun kind verhoogde kans heeft op drugsverslaving, alcohol misbruik, gameverslaving etc. Iets wat je natuurlijk bijna koste wat het kost wilt voorkomen. Maar mijn vraag is, is die kans er ook als je de oorzaken aanpakt? Ik denk van niet. Het vergt meer van het gezin om dit gezamenlijk aan te pakken, want dat betekent dat er misschien meer moet veranderen dan alleen maar je kind of de voeding van je kind (denk aan het RED dieet van Lidy Pellser), er zal gekeken moeten worden naar alle gezinsleden en de omgeving. Dat is zeker niet makkelijk of soms niet mogelijk gezien de financiële situatie, maar natuurlijk of via medicatie symptomen te onderdrukken vind ik zonde voor je kind op de lange termijn en vaak juist datgene waar het kind in uitblinkt verlaagd want bijna altijd hebben deze kinderen een speciale gave of een uniek talent wat ook nog eens door medicatie wordt onderdrukt. Vaak zijn er meerdere mogelijkheden zonder dat een ouder zijn baan moet veranderen bijv. Kom alsjeblieft verder kijken als je denkt dat je kind ondersteuning kan gebruiken.

 

Insuline resistentie, de moeder der kwalen?

Afgelopen week heb ik twee dagen les mogen geven en de dag erna kwam Leo Pruimboom lesgeven. Wat heb ik genoten, maar vooral, het is me nog duidelijker geworden dat inclusief mezelf we eigenlijk nog niet zijn waar we misschien willen zijn qua gezondheid. En dat wil ik graag met jullie delen, want insuline problematiek hebben bijna alle mensen in onze westerse wereld last van. En dat was de belangrijkste lesstof die in die drie dagen behandeld werd.

Functies van insuline: energieverdeling en groeifactor

De belangrijksten zijn eigenlijk energieherverdeling en groeifactor. En die combinatie is misschien dan ook meteen ook eigenlijk wel de valkuil. Van oudsher zijn de volgende factoren het dodelijkst gebleken in de eeuwen dat de mens bestaat. Koude, warmte, honger, dorst, agressie en infectie. Voor allemaal is de beste preventie vetopslag. Ik zal jullie de uitleg nu besparen, maar neem het nu maar even van mij aan. Bij agressie en infectie moet het immuunsysteem razendsnel en effectief aan het werk. Als namelijk de wonden niet snel geheeld worden, is de kans op een sepsis erg groot en dat resulteert vaak in de dood. Vandaar dat het immuunsysteem naast de hersenen op zulke momenten ook erg veel brandstof, lees glucose, mag verbruiken. Dit ten koste van alle andere onderdelen van het lichaam. Op korte termijn is dit het meest logisch. Het wordt anders als het lichaam eigenlijk permanent, maar in lage mate, ook constant wonden aan het helen is.

Laag gradige ontstekingen

Of het nu een echte wond is, of een psychisch letsel, voor je lichaam zijn het wonden die op dezelfde manier, met dezelfde cellen geheeld moeten worden. Dit zou binnen 42 dagen moeten gebeuren. Bij een “echte” wond is namelijk het proces zo gemaakt dat het eigenlijk binnen 42 dagen altijd geheeld zou moeten zijn. Als dat niet gebeurt, moet het immuunsysteem zichzelf weer reactiveren. En dat is nu de hele gedachte achter chronische insuline resistentie. Op korte termijn is insuline resistentie namelijk fysiologisch, het zorgt ervoor dat het immuunsysteem de spieren en de vetcellen even afsluit van glucose zodat het wonden kan helen. Duurt het langer dan die 42 dagen, dan ontstaan er problemen en kan het zijn dat ook andere organen en weefsels ook minder glucose krijgen. Met het gevolg dat daar ook reparaties nodig zijn, en dan begint de vicieuze cirkel.

Herkennen van insuline resistentie, de symptomen

De meeste bekende is zin in zoetigheid, ook na de maaltijd, geen maaltijd over kunnen slaan zonder klachten zoals duizeligheid, zweterig, niet uit je woorden kunnen komen, je naar voelen etc. Maar dan heb je al behoorlijke last. En als je al een tijdje gezond eet, nuchter beweegt, niet te vaak eet, dan kan je voor je gevoel de insuline resistentie al verbetert hebben maar er zijn nog meer symptomen, waaruit misschien wel blijkt dat je toch nog wel wat last hebt van insuline resistentie.

  • Skin tags, verhoginkjes op of aan de huid, vaak in de hals of in de okselstreek
  • Acné
  • Vruchtbaarheidsproblemen bij man of vrouw incl. PCOS en PMS
  • Haaruitval, bij vrouwen tot aan mannelijke kaalheid
  • Haargroei in het gezicht bij vrouwen
  • Nachtelijk zweten
  • ’s Nachts moeten plassen
  • Zin in zoetigheid na de maaltijd, ook al heb je genoeg gegeten
  • Vet opslag rond de middel
  • Verhoogde cholesterol en triglyceriden waarden in bloed
  • Verhoogde bloeddruk
  • Blessures die niet overgaan (elleboog, achillespees, peesplaat)
  • niet noodzakelijk, je kan ook een normaal gewicht hebben, maar moeilijk op gewicht blijven of niet kunnen afvallen horen er ook bij
  • Metabool syndroom en type 2 diabetes
  • Bijziendheid
  • Eelt en littekenweefsel vorming
  • Kalknagels

Verhelpen insuline resistentie (IR)

Het rottige is, je kan wel de risicofactoren aanpakken, maar daarmee los je het niet in alle gevallen op. Zie het maar als iemand die 40 jaar heeft gerookt en dan longkanker krijgt, grote kans dat de sigaretten de uitlokkende factor was. Stoppen met roken is dan niet genoeg om van je longkanker af te komen helaas.

De risico factoren wegnemen is natuurlijk wel nodig. Bij IR is maaltijdfrequentie verlagen, minder snelle koolhydraten, elke half uur een minuutje bewegen nodig maar daarmee ben je er nog niet. Je zal ook de laag gradige ontsteking moeten oplossen, en de stresssystemen weer in balans brengen zodat alles op een goede manier weer de energieverdeling kan herstellen. Dat vergt iets meer gepuzzel, want misschien zijn er nog wel wat stressoren die meewerken aan het instant houden. Denk aan allergie, psychische trauma’s, te korten aan eiwitten of bepaalde vitamines of mineralen. Kortom, makkelijk is het niet. Maar het is wel op te lossen, maar het wordt dan niet alleen een standaard aanpak maar behoeft wat persoonlijke aanpassing. Gelukkig is dat mijn vak 😉

Ademhalingsoefeningen om tot rust te komen of fitter/sneller gezond

Wist je dat je paniek registratiesysteem in je hersenen pal ligt naast dat deel dat in je hersenen je ademhalingsfrequentie bepaald? Dat heb ik afgelopen vrijdag geleerd van Bram Bakker. Hij deed met een groep ook een klein testje, hoeveel hele ademhalingen, dus een in en een uitademing doe je per minuut? Een paar mensen haalden onder de 6 x, de meesten tussen de 10 en 15. En gestrest persoon zal vaak snel al boven de 20 zitten. Maar wat kan je er mee voor je gezondheid? 

Helaas hebben veel mensen last van stress in diverse vormen. Niet iedereen is zich bewust van de stressoren. Te veel suikers, te veel verzadigd vet is ook stress voor je lichaam, net als te weinig bewegen, allergische reacties of te weinig slapen of slecht / niet diep herstellend slapen.  En dan zullen we het nog maar niet hebben over je werk niet zo leuk vinden, wisselende diensten, zorgen om geliefden of naasten, te zware hypotheek, toetsweek, relatie die een beetje in het slop zit of een net iets te drukke agenda.

Nu zijn er overal in de App store of Google Play app-jes waarin je je hart rate variability kan meten, dit is niet hetgeen waar ik het over heb. Zijn leuke oefeningen die zeker goed zijn, maar geven niet het effect waar ik het over wil hebben.

Geen “Wim Hof” ademhalingsoefening

Het gaat hier niet om de oefeningen zoals door Wim Hof geadviseerd. Dus niet meteen schrikken. Er zijn twee oefeningen waar ik zelf ook gebruik van maak. Het zijn eigenlijk oefeningen die eigenlijk zelf een beetje stress geven, maar wel een hele oude bekende stressor, zo een bekende en al zo een oude dat ons lichaam al gedurende de evolutie er heel goed mee om kan gaan. Het is dus eigenlijk veel meer een training, maar met als effect dat je na de oefening eigenlijk leert om weer goed melkzuur uit je spieren te krijgen, je energie verdeling weer te herstellen waardoor je fitter en energieker voelt en je je para-sympaticus, zeg maar je chill-systeem, aanzet in plaats van je overlevings vecht en vlucht reactie (sympaticus reactie).

Hypercapnia

Een ieder die wel eens hyperventilatie heeft gehad, kent hem wel, blazen in een zakje. Dus, diep ademen, timer starten, en dan zonder door je neus nieuwe lucht in te ademen, rustig in en uit in het zakje (5 liter plastic zakje volstaat, boterhamzakje is te klein). En dat maximaal 2 minuten, 2 tot 4x per dag. Niet iedereen zal het in meteen 2 minuten volhouden, da’s geen probleem, dan stop je rustig eerder. Effect: alsof je in de bergen loopt op zo’n 2200 tot 3000 meter. Voordeel: je lichaam gaat na de training eigenlijk beter leren om melkzuur, lactaat genaamd, uit je spieren te halen. En nog belangrijker, je stress systemen worden rustiger en gaan weer met elkaar in de pas lopen.

Slow-breathing

Misschien dat iemand die mediteert het wel kent, maar door je ademhalingsfrequentie te verlagen, word je rustiger, slaperiger ook. Daarom is dit een oefening die je het beste kan doen wanneer je daarna in rust of herstelmodus bent (voor het slapen gaan, voor de middaglunch als je daarna niet meteen door hoeft). 2x per dag is genoeg.

Wim Hof heeft een oefening die er op lijkt, maar die is heftiger en heeft helaas door verkeerd gebruik ook dodelijk uitkomst gehad. Ook zijn er in de  behandeling van astma oefeningen die er erg op lijken, maar deze is net niet hetzelfde en heeft een net iets ander effect.

De oefening duurt circa 6 minuten en daarna zit je saturatie van zuurstof rond de 70% voor een kort moment. Iemand die het niet gewend is, kan in het begin wat hoofdpijn krijgen of een wat dovig gevoel in je lippen. Is je adaptogene capaciteit niet zo goed, dan kan het een aantal dagen duren voordat je geen “klachtjes” hebt na de oefening. Maar juist dan is het goed om wel door te gaan met de oefening, maar hou het bij 1x per dag in het begin. Je begint met op seconde 1 met in ademen, dat doe je diep in en daarna helemaal uit ademen. Dan doe je even helemaal niet, dus zeg maar apneu. Dit hou je vol tot je timer staat op 15 seconden. Dan doe je weer het zelfde en dat 4x. dan zit je op 60 seconden. Dan doe je 5x diep in en uit ademen, dan zit je rond de 77-80 seconden. Dan weer apneu tot 90 seconden. Dit is 1 serie. Dit doe je 4 series. Alleen bij de laatste serie stop je na de 4x om de 15 seconde in te ademen. Na de laatste keer hou je zo lang mogelijk vol om niet in te ademen. Probeer tot een minuut vol te houden, het is geen wedstrijd, maar je mag proberen het toch te winnen!. Totaal ben je dan circa 6 minuten bezig.

Je hoeft niet bang te zijn dat je niet meer gaat ademen mocht je er iets misgaan. Doordat je geen lucht in je longen hebt, kan je op een gegeven moment niet tegen houden dat je toch inademt, ook al zou je bewusteloos zijn. Dit is het verschil met wat er mis ging bij de mensen die lucht hadden in hun longen, stopten met ademen en toen in koud water gingen, die kregen een freeze reactie, maar doordat er wel zuurstof in de longen zat ging de ademhalingsprikkel niet vanzelf weer aan.

Ademhaling als onderdeel van therapie

Ik ben dol op een goedkope therapie, het kost je maar 1 plastic zakje die je kan hergebruiken als je de condens wat laat drogen. Het is een mooie start van de behandeling want heel veel mensen hebben problemen doordat er ergens niet goed wordt hersteld. Door de energieherstel mogelijkheden te benutten, kan dit er voor zorgen dat wat voor een probleem je ook hebt, je sneller kan herstellen.

Voor sporters

Zeker de hypercapnia oefening vind ik zelf erg handig. Ik heb een kleine longinhoud. Bij elke sportmedische keuring staat de arts bij het eindrapport altijd weer versteld dat ik niet verder kom. Ik wijd dit aan dat ik als kind herhaaldelijk bronchitis heb gehad. Niet handig omdat ik hou van duursporten. Maar als ik bij het mountainbiken een lange klim moet inzetten, is mijn grootse probleem dat ik voldoende zuurstof moet binnen krijgen zodat ik niet te snel verzuur. Ooit wel eens met verzuurde benen een stijgingspercentage van 19% proberen te overwinnen, of met een te hoge hartslag  en ademhalingsfrequentie zodat je het gevoel hebt dat je hart uit je borstkast klopt?

Ik heb het gevoel dat ik beter en langer de bergjes op kom. Dat merkte ik afgelopen zondag toen ik bij de Bart Brentjes-rit  in Eijsen 55 kilometer met circa 900 hoogte meters met de mountainbike fiets reed. Meeste leuke was dat ik een paar beklimmingen omhoog fietste waar ik goed getrainde mannen toch zag afstappen. Klopt, ze waren te snel begonnen, maar toch… Ik ben op 1 stukje na alles fietsend boven gekomen en ik was reuze trots want een iedereen die me wel eens heeft zien zwoegen weet dat ik hier absoluut niet goed in ben. LANG LEVE DE ANTI-HYPERVENTILATIE OEFENING!